گاهی یک زن میتونه یک دنیارو بسازه ...

آسمان هم در خیالش با تو ماهی میشود

                            همدم یارت علی در کوفه چاهی میشود

با تو دل ، پاکی ، ترنم ، همسفر 

                          در مسیر آسمان ، خورشید راهی میشود

با تو دریا ، در نهایت بودن است

                         غرق بودن در نهایت ، با تو گاهی میشود 

                                                                    " ساناز راستگو"

بعد از یه تاخیر طولانی ...

یکی تو خودم می بینم که میگه آخر راهه

میگه خیلی وقته تنهاس ، میگه عاشقی گناهه

هرکسی اونو میبینه ، میگه طفلی نا امیده

آخه تو کنج غم دل ، چه کسی خنده رو دیده؟

چه کسی یک تنه ، یک شب ، تا ته دنیارو رفته؟

فهمیده هیچ خبری نیست، ديده برگشتن چه سخته...

اشتباهی تو مسیری ، از یه قلبی گذری کرد

تموم عمرشو ، تو خیال اون دل سپری کرد

مونده که کدوم مسیره ، تا دوباره جون بگیره

واسه ی دوباره بودن ، باید این دفعه بمیره

حرفی این ور وجودش دوباره سنگینی کرده

یه جایی تو عمق قلبش ، جایی که همیشه سرده

میگه هر چی راهه ، تنهاس ... اینجا دریا ها غریبن

همه ی قایقا مردن ، خیلیا غرق فریبن

اینجا آدما بریدن ، حالا تو خوب خوبشونی

نگران حال من باش ، تو که حالا حالمو می دونی

عمق حرفاشو نمی شه از پس فاصله فهمید

تا میشه باید جلو رفت ، تا ته حرفاشو خوب دید

یکی تو خودم میبینم ، که گول یکی رو خورده

یکی یکدفعه رسیده ، همه ی قلبشو برده

                                                      "ساناز راستگو"